Do stu razy sztuka

Jako niekwestionowana mistrzyni
i specjalistka od słomianego zapału
(mam nadzieję, że jedna z wielu {milionów} na tym świecie ;)
ze zdziwieniem zauważyłam,
że dziś oto piszę setny post na moim blogu

Na pohybel niepamięci!

To, co wydarza się u mnie coraz częściej
- te, no... zaniki pamięci - skłoniły mnie w końcu do pisania.
W przeciwnym razie za 10 lat zapomnę o tylu ważnych rzeczach,
o których jednak wolałabym pamiętać.

Pisanie obarczone jest sporym ryzykiem.
Pewnie będę pamiętać też to, o czym wolałabym zapomnieć.
Albo nie napiszę nic istotnego.
Nic to.
Piszę dla siebie.
Kupamięci.

Obym pisała częściej niż raz na trzy lata ;)