4 lata później..

..nie wiem, czy pamiętam jeszcze, jak się tu pisze

Nowy post, nowy rok..

nie chcę, żeby post o wojnie był jedynym w tym roku..

Wojna

 ..tak, wiem, to nie do wiary..
po dwóch latach pandemii jeszcze i to

5 dni temu wojska rosyjskie zaatakowały Ukrainę

w tłusty czwartek

piszę to i nie dowierzam w to, co piszę
brak słów
a wszystkie, które się cisną na usta
są bardzo, bardzo brzydkie

mam nadzieję, że karma to naprawdę suka
i że dopadnie putina lada moment

pieprzony hitler XXI wieku..

Weekend sentymentalny

jutro już środa
a ja myślami jeszcze trochę jestem
przy minionym weekendzie

Mimozami jesień się zaczyna

ponieważ ostatnio pisałam tu latem
a tymczasem od (przed)wczoraj mamy jesień, 
to czas najwyższy znów coś skrobnąć :)

Dawno tu nie pisałam..

żyjemy w dobie pandemii
cokolwiek to znaczy
zaciera się granica między tym, co kiedyś

a tym, co teraz

Nie liczę godzin i lat

koronawirus wrósł w krajobraz

przestałam liczyć, który to już dzień kwarantanny

zresztą kwarantanna jest bardzo umowna

38. dzień kwarantanny

sobota
słoneczna, ciepła sobota
do tego siedzenia w domu można się przyzwyczaić
dziś znalazłam w kieszeni płaszcza klucze od naszego mieszkania
nie użyłam ich od prawie czterdziestu dni
może powinnam sprawdzić,
czy nadal pasują do naszej dziurki od klucza
a nuż zarosła mchem..

Bardzo smutny dzień...

...mieliśmy w środę
nic nie wskazywało na to, że wydarzy się coś takiego
nasze myszoskoczki
Tom i Jerry są z nami od prawie trzech lat
i do tej pory dobrze się ze sobą dogadywali..

Koronawirus, covid-19 (jak zwał, tak zwał) i inne przypadłości

 kwarantanna trwa już prawie miesiąc
że też wcześniej nie zaczęłam zapisywać tego, co się dzieje
głównie dla siebie
kiedy pisałam ostatnio, pod koniec stycznia, padał śnieg
o, słodka niewiedzy tamtego czasu
kto by przypuszczał, że świat, jaki znam,
zmieni się tak bardzo..

ale od początku..

Pada śnieg

od wielu miesięcy nic tu nie piszę
trochę nie mam na to czasu
trochę nie mam przestrzeni*
(*w wolnym tłumaczeniu: trochę mi się nie chce,
bo: studia podyplomowe, staż, rodzina, dom, codzienność.. - wiadomo)

Klasyka

planujemy wyjazd na Mazury
psim swędem dowiedziały się o tym wirusy i dalej atakować

Myślochwile po antrakcie

No takiej długiej przerwy tutaj to chyba jeszcze nie miałam
od marca ani słowa
coś takiego..

Parole, parole, parole

10 107 słów
ponad 69 tysięcy znaków
48 stron A4

zaledwie tyle i aż tyle

veni, vidi, vici

czyli w wolnym tłumaczeniu:
napisałam (pracę magisterską)
oddałam (do oprawy)
złożyłam (w dziekanacie)

mogę otrzeć pot z czoła (na chwilę)
jeszcze "tylko" obrona w maju

Sen z powiek i dzika droga

ten wiatr jest nie do zniesienia
wieje i wieje

od kilku nocy nie śpię...

Tata

kiedy byłam małą dziewczynką (miałam 6, może 7 lat)
przyśnił mi się straszny sen

Jak zostałam babcią

rok szkolny rozhulał się na dobre
i na złe - jak mniemam

jedyna nadzieja w tym,
że nie ma tego złego,
co by na dobre nie wyszło
(i tego zamierzam się trzymać)

Nic nie może przecież wiecznie trwać

...a z rzeczy niewiecznych najkrócej trwają wakacje

dopiero co się zaczęły

a już dobiegają końca :/

Jak trwoga, to do bloga

wakacje
niektórzy już się nimi cieszą

ja jeszcze chwilę zaczekam

najpierw sesja
setki slajdów i stron do przeczytania

30 lat minęło jak jeden dzień

cisza tu od kwietnia jak makiem zasiał
no i trudno, czasem tak być musi
i to nie jest tak, że nic się nie dzieje
albo że mi się nie chce
(bo tylko odrobinę mi się nie chce)

a dzieje się tyle, że nie nadążam z pisaniem
(więc nawet nie zaczynam)

ale jeśli pamięć nie zawiedzie
to któregoś dnia zaległości uzupełnię

a tymczasem...